சித்திரம் பேசுதடி – நதியா

சோலை நகரத்து பைங்கிளியே ! 

என்ன நினைத்து உறங்கினாய் 

விடிந்தால் விடுமுறை... 

விளையாடலாம் என்றா !

மாமா, அண்ணா என்னும்

அன்போடு அழைத்தாயே !

ஒரு போதும் நினைத்தாயா ! அவர்கள் 

உன் பிஞ்சு உடலை சிதைப்பார்கள் என்று ! .

நிம்மதியாக துயில் கொள் ! 

நீ கொஞ்சி விளையாடிய பொம்மைகளோடும் 

உன் புத்தகப் பையோடும் !...

கவலை கொள்ளாதே ! இனி வரும் ஒரு சில நாட்களுக்கு 

எங்கள் கை பேசியிலும்.. 

அண்டை வீட்டு சுவரிலும்..

உன் சித்திரம் மட்டும் பேசுமடி.. அதுவும் 

உன் அடுத்த சகோதரி சிதையும் வரை...

எங்கள் மீது கோபம் கொள்ளாதே !

ஏனெனில் எங்களை பிடித்திருப்பது மறதி எனும் 

மருந்தில்லா நோயே!...

இப்படிக்கு உன் சகோதரி,

- நதியா